İÇ DÖKMECE-2

ya vazgectim diyorsun kendini buna inandirmaya calisiyorsun ama geri donme ihtimalini dusunmek insana vazgecmedigini gosteriyor asik oldugum o cocugu okulda her gordugumde dunyanin en mukemmel insanini gormus gibi hissediyorum ve kendime soyledigim seyler bir anda yok oluyor

Sadece izledim. Çok çabaladım aşık olduğum insan ile olmak için erkeğim. Bu yüzden daha da ağır hissettim kadınlar olmayınca olmadı diyebiliyor ama erkekler biraz da erkeklik gururuna yediremiyor bende yediremedim senelerce. Hala bazenleri acaba diyorum beni sevse nasıl olurdu. Sanırım asla bilemeyeceğim. Benim sevdiğim değer verdiğim kızı başkaları ile görünce içim burkuluyor. Unutabilmek lazım derler ama unutulmuyor o yüzden düşünmemen kendi kendini aptallastirman lazım yoksa mutlu olamazsın.

Ben de çok sevdim ama olmadı olmadı diye üzülüyorum ama biryandan da korkuyorum geçen iş icabı biriyle tanıştım yıllar önce birini sevmiş ama evlenenmemiş sonra ben bunu unuttum demiş başkasıyla konuşmaya başlamış kızı kaçırmayı göze almış ama yıllar geçmesine rağmen halen o ilk kızı unutamamış ben de öyle olur uyum diye korkmuyor değilim

aşık oldum, çok da sevildim, beraber acısıyla tatlısıyla çok güzel yıllar geçirdik ama o benden vazgeçti, ben de önüme bakmaya çalışıyorum şimdi. benim için de hayırlısı buydu biliyorum ama akılla kalbin ortak noktada buluştuğu ne zaman görülmüş ki… zor bir insandı, onun için elimden gelen her şeyi hatta fazlasını yapsam da birbirimizi anlayamadık bi yerde. onun için değişmediğimi, onu önemsemediğimi, kendim elimden geleni yapmadan sadece onu eleştirdiğimi, üstüne bir de kısıtladığımı düşündü. onu suçlamıyorum ama gerçekler böyle değil, ben onu her şeyiyle sevdim ve çabaladım ama onun çocukluktan gelen aşağılık kompleksinden dolayı bazı hareketlerimden tetiklendiği için böyle hissettiğini ve beni haksız yere suçladığını düşünüyorum. çok seviyorum ve özlüyorum ama birbirimizi bu kadar yıprattığımız bi ilişki nereye gidecekti ki? soruna cevabım da yok aslında, ne vazgeçebildim ne de o başkasıyla yoluna gitmeye çalıştığında oturup izleyebildim. 1 yürümedi 2 yürümedi 3. yürür diye korkudan kabuslar görüyorum. ha biz o körkütük aşkla o kadar oldurmaya çalışırken bile yürütemedik, başkasıyla nasıl yürütecek ki. beni sorarsan ben başkasıyla yürütmeye bile çalışmıyorum. daha geçen yunan tanrısı gibi çocuk geldi açıldı, 2026 yılında çıkma teklifini geri getirdi ben hala exi bahane ediyorum. acınası haldeyim

vazgeçtiğimi sanıyordum son zamanda atılan itiraflarla tam olarak vaz geçemediğimi anladım ana sonucu değiştirmiyor, iyi bir sonuç çıkma ihtimali yok.
birbirimizin yüzüne baktığımızda yok olmucakta.

Şimdi başkasıyla evli. Fazla açıklamaya gerek yok.

6 yıl oldu vazgeçemedim

asıl sorun aşık olduğun birinden vazgeçebilmek değil, asıl sorun kafanda o kadar idealize ettiğin biri varken ondan karşılık alamadığın için unutmaya çalışmak. O seni istemiyor ama kafanda ondan iyi birisi de yok çünkü o kişi aslında kafandaki o bile değil. Yani kafanda bir kişinin temeliyle yapay biri yaratıyorsun sonra o ulaşılmazın oluyor ve ulaşamadığın için beynin kurgudaki kişiye aşık oluyor başka birinden de hoşlanamıyorsun çünkü zaten hoşlandığın kurgu bu dünyadaki en tatlı, en güzel ve en sana uyumlu kız falan, aynı şey senin durumunda eskiden bir şey hissettiğin biri aklına geldiğinde de olur zamanla bütün boktan özellikleri silinir ve hayatında saçmalama aw diyip olanları hatırlatan biri yoksa ona dönmeye çalışırsın sonra ilk fırsatta o da sana onla neden olmadığını hatırlatır. aynı durumda kalan varsa seve seve saçmalama aw derim