YTÜ Yemekhane Menüsü: ytukampus.com/yemek
Seni çok sevdim hep. O kadar zaman boyunca. Ama sen bunların hiçbirini bilmiyorsun, uzun bir süre de bilemeyeceksin. Zaten bizim hiç ihtimalimiz yoktu. Olsun, hayali bile güzeldi. Keşke olabilecek olsaydık o zaman her şeyi göze alırdım bir şansımız olsun diye. Benimki baştan kaybedilmiş bir savaştı…Şimdi mutluluğun izliyorum. Güzel bir ilişkin, mutlu bir hayatın var. Hala seni seviyorum ama olurumuz yok. Hiç olmadı, keşke olsaydı. Hayat bazen fazla umut veriyor insana. Boş yere umutlanıyorsun. Şimdi ben yüzüme çarpan bu gerçekle nefes bile alamıyorum ama sen bunların hiçbirini bilmiyorsun. Saçının tek teli bile önemli benim için ama sen bilmiyorsun. Bilsen de farketmezdi gerçi. Her şeyi burada tam anlatamam, yoksa kim olduğumu anlarsın. Ama hayat bana bir noktada gerçekten çok umut vermişti olabileceğine dair. Boşaymış. Sana söyleyemediğim için buraya yazıyorum. Kim bilir belki bir gün öğrenirsin. Belki bir gün olurumuz olur. Sen benim seni sevdiğimi düşünemezsin muhtemelen ama ben seni hep sevdim. Hala da seviyorum. Umarım o kişi de seni benim seni sevdiğim kadar çok sevip değer verebiliyordur. Ama keşke o kişi ben olabilseydim. Keşke saçlarını okşayan, sana sarılan, seni öpen kişi ben olsaydım. İçimden bir şeyler koptu ben her yerde o burukluğu hissediyorum. Seninle olamayacağımızı hiçbir anlamının olmadığını hissettiğim her an en mutlu anlarımda bile boşluğa düşüyorum. Buruk ve kırgınım, bir şeyler eksik, sen eksiksin hayatımda. Her yerde seni arıyorum yanımda. Yakınında olup dokunamamak, hiçbir şey söyleyememek çok zor. Sensizliğin eksikliğini hep yaşayacağım sanırım. O burukluk hep kalacak. Kim bilir belki bir gün şartlar daha farklı olur. Ama o burukluk hep benimle olacak. Burukluk, pişmanlık yıllardır süren. Bir şeyleri daha farklı yapsam farklı olur muydu? Muhtemelen hayır. Sen beni yine sevmezdin sanırım. Ama yine de düşünür dururum bunu da. Belki başka bir evrende birlikte çok mutluyuzdur, kim bilir. Keşke o evrende yaşasaydım.