Okuldaki erkekler neden böyle yapıyor yoksa bana mı öyle geliyor

Aniden eser. yazıyorum, yürüyorum, açılıyorum denir.

Kendi adıma cevaplayacak olursam tam olarak böyle bir durumdayım, yüz yüze tanışmak istedim ancak hep giderken bir heyecan bir el titremesi, konuştuğun sırada ağzımdan çıkan kelimelerini kontrolünü yapamayabilirim. Seviyorum ve ne kadar konuşamamış olsam da bir endişe duyuyorum. Bu kadar duygu beslemiyor olsam daha rahatkonuşabilirdim tabi. Karşı tarafa rahatsızlık verme durumu da olabilir ve sevdiğim birini rahatsız hissettirmeyi hiç istemem. Burada biraz fazla detaylara takıldığımi söyleyen arkadaşlarım oldu ancak farklı boyutlarda düşünüyoruz. Belki hu kadar gecikmemeliydim. Kısa sürede harekete geçsem daha daha sağlıklı bir süreç olabilirdi..

yanlış bir başlangıç yapma korkusu diyelim

hoşlanmadığımız kız umurumuzda değil olmazsa kayıp yok, hoşlandığın kızda kaybetme korkusu var

Kadınlardan korkuyorum bir anda bagirirlar falan diye. Veya adım sapiga çıkar diye. Cogumuzda vardır diye düşünüyorum ortalık çok sıkıntılı. Yoksa böyle şeyler olmasa dümdüz reddedilme okum.

Aniden yapmazsak başka türlü yapamıyoruz çünkü düşüne düşüne içimizi yiyoruz stresten hiç bir şey yapamıyoruz. Rastgele çok kız var

Abla eğer düzgün bir çocuksa ve bir noktada adım atmışsa senin de güzel bir karşılık vermen lazim, red ya da kabul. Dışarıdan bakınca random bir çocuk gibi görüyorsunuz dogal olarak ancak duygusal olarak random biri değil. Bu adimi atıp atmamaya karar verme süreci bile çok yıpratıcı, bu süreç sizin görmediğiniz taraf, alacağı kötü bir tepki çocuğu bir süre belki derin bir şekilde üzer. Etrafımda her cevreden erkek var ve şunu net olarak görüyorum, biraz şerefsiz lavuk olan erkekler aninda adım atmaya cekinmiyorlar cunku gercekten sevmiyor biraz rastgele bakıyor ve kızın yerine kendini koymaya çalışmıyor. Biraz daha düzgün çocuklar adım atmaya çekiniyor ya da gec adım atiyor. Kiz tarafında ya kabul edicen ya reddedicen seklinde nispeten daha kolay (farklı bir sey varsa aydınlatın kızlar) surec var ama erkek zaman kollicak ortam bulucak cabalicak vsvs. Zahmetli bir süreç bu. Kızlar o zorluk tarafini genelde görmüyorlar. Kız bir arkadaşıma zamanında bir çocuk açılmışti kiz da kaba bir sekilde reddetmisti hic empati kurmadan birkac saniyede çocuğun belki ne zamanından beri kafasinda kurduğu senaryoyu hiçe saydi ve kibarca konuşmaya bile layık görmedi adamı. Çocuk neyse ki düzgün çocuktu da bu kızla olmadi diye bakıyorum. Kiz da artık arkadaşım değil. Demem o ki gördüğünuz tarafın arkaplani olduğunu da bilin. Süreç sizin istediğiniz gibi olmaybilir ancak onun istediği gibi de değil.