YTÜ Seri İlan Platformu: ytukampus.com/ilanlar
Sana son kez bir şey söylemek istiyorum. Ben seni uzun zamandır Küçük Prens’in gülünü sevdiği gibi sevdiğimi düşünüyorum.
Bir zamanlar Küçük Prens de gülünün dünyadaki tek gül olduğuna inanıyordu. Sonra bir gül bahçesiyle karşılaştı ve onun gibi yüzlerce gül olduğunu gördü. İlk başta kandırılmış gibi hissetti ama tilki ona şunu öğretmişti. Birini eşsiz yapan dünyada ondan başka kimsenin olmaması değildi. Ona verdiğin zaman, kurduğun bağ ve onun için gösterdiğin emekti. Sen de benim için böyle eşsiz oldun.
Belki dünyada senden daha iyi, daha uyumlu, beni daha çok sevecek insanlar vardır. Bunu biliyorum. Ama ben zamanımı, duygularımı ve içimdeki ihtimalleri sana verdim. Seni diğerlerinden ayıran şey kusursuz olman değildi. Sana ayırdığım yerdi.
Uzun süre kendimi senin gülün sanmak istedim. Sonra olmadığımı kabul ettim. Senin seçtiğin kişi ben değildim. Ama aklıma başka bir ihtimal takıldı. Ya ben gül değilsem? Ya ben, gülü onu seçmese bile onu seven Küçük Prens’sem?
Kitabın sonunda Küçük Prens, sonucu ne olursa olsun gülüne dönmeyi seçiyordu. Ben de uzun süre bunu yapmak istedim. Sana dönmek, sana ulaşmak, bu hikayenin henüz bitmediğine inanmak istedim.
Bazen de şöyle düşündüm. Ya sen de beni sevdin ama bunu gül gibi gösterdin? Korkarak, kibirli davranarak, yaralayarak… Bunu hiçbir zaman bilemeyeceğim. Belki sevdin. Belki hiç sevmedin. Belki sadece ben, sustuğun yerlere kendi hislerimi yerleştirdim ama bildiğim bir şey var. Ben seni sevdim. Bu sevginin içinde özlem de vardı, seçilmemişlik de, gurur da, kırgınlık da. Belki zamanla sevginin etrafına saplantılı düşünceler de dolandı. Bunu inkar etmiyorum. Ama bütün bunlar, hissettiğim şeyin benim için gerçek olmadığı anlamına gelmiyor.
Bu itirafı bir şey başlatmak için yazmıyorum. Hayatını değiştirmeni, beni seçmeni ya da bana cevap vermeni istemiyorum. Sadece yıllardır içimde taşıdığım hikayeyi, son kez olduğu haliyle söylemek istedim. Sen benim gülüm oldun K…. ama ben artık gülümün beni seçmesini beklediğim küçücük bir gezegende yaşamak istemiyorum.
Seni sevdim. Belki içimdeki bir parça hep sevecek. Ama artık sana dönmeye çalışırken kendimi geride bırakmayacağım. Bu, sana son itirafım ve belki de ilk gerçek vedam.