YTÜ Yemekhane Menüsü: ytukampus.com/yemek
-Bu metni kendini kötü hissettiğini, içinde sürekli kötü bi his olduğunu belirten bir arkadaşa yanıt olarak atacaktım ama burda dümdüz bi hayatı olduğunu düşünüp (yani hayatında çok ciddi bir sağlıksal veya maddi problemi olmayan insanlar anlamında) kendini sürekli kötü hissedenler varsa diye genel atmaya karar verdim sonra belki aynı durumda olan kişilere de bi yardımı dokunur.Keyifli okumalar.
Şimdi bu yazdıklarım belki mantıklı gelir belki gelmez ama bunlar tamamen benim düşüncelerim. Hayatta bir noktada daha fazlasının beni mutlu etmeyeceğini düşündüğüm bir bilinç düzeyine ulaştım. Bu noktaya nasıl geldiğimi sorarsan hedeflerime ulaşıyorum ulaşıyorum ama kafamda kurduğum mutluluk düzeyine bir türlü erişemiyorum, bitti tamam şimdi sırada ne var moduna geçiyorum. Hani herkesin geleceğe dair hayalleri olur ya kendi arabamı alacağım kendi evimi alacağım falan filan. Yok yani günün birinde o noktaya gelsem (ki ailem de aşırı varlıklı değil bu arada bu sebeple bunları düşünüyorum sürekli) yine kafamda kurduğum mutluluk düzeyine ulaşamayacağımi bilerek her güne uyanmak bir süreden sonra çok zor gelmeye başladı.
Peki şimdi ben ne için yaşayacaktım hayat amacım elimden alınmış gibiydi bir yerden sonra.
Bende de tam bu noktada benzer şeyler oluştu sürekli içimde bir korku bıkkınlık amaçsızlık kötü bir his. Sonra sürekli forumlarda dolaşmaya başladım sürekli okuyorum ama böyle hani başka birinin düşüncesi olur da bana bişe katar diye.
O kadar şey okuduktan ve kendi tecrübelerimi de bi filtreden geçirdikten sonra duygusal ve içsel doyumun rahatlamanın hepsinin ruhani aydınlanmaya bağlı olduğunu anladım. Aslında biz insanlar hayatı çok ciddiye alıyoruz bedenimiz bize bir emanet yaşayıp ziyaretçisi olduğumuz bu dünyadan ruhumuz sonunda göçecek hepsi bu kadar.
Başkalarına da iyilik yapmak her daim iyileştirir, insan bir hastaneye veya fizyoterapi merkezine uğrayınca insanlarla konuşunca anlıyor kafasındaki şeyleri ne kadar da büyüttüğünü içselleştirdiğini. Bunu bak haline şükret daha ne kötü durumda insanlar var diyen bir tonda asla söylemiyorum yanlış anlaşılmasın benim kişisel tecrübem bu yöndeydi.
Kuran’da da beni etkileyen bir ayettir ki ‘Çokluk yarışı sizi oyaladı.’aslında durumu ne de güzel özetliyor.
Sürekli farklı bir şey için koşarak geçiyor ömrümüz okuldan mezun olayım işe gireyim,devam edeyim onu da yapayım bunu da alayım ama gerçek doyuma bir türlü ulaşamıyoruz.
Allah’a olan inancım olmasa bu günlere sanırım gelemezdim namaz şükür dua insanlara yardım hepsini öneriyorum.Bu arada ben de deniyorum çabalıyorum hala bazı noktalarda.
Mükemmel değilim olunamayacağının da farkındayım. Meselenin de bunun için çalışmaktan ziyade başlamak denemek ve kopmamak olduğunu düşünüyorum.
Olayı daha çok kendi psikolojik perspektifim bakımdan ele aldım eksik kan değerleri vs gibi bilmediğiniz problemler de kötü ruh halini tetikliyor olabilir böyle bir şeyden şüphe ediyorsanız doktor sağlık kuruluşu vb gidip bir başvurun.
Sonuna kadar okuyan arkadaşlar en ufak faydam dokunduysa ne mutlu bana.