YTÜ'nün öğrenci Twitter hesabı: @ytukampuscom
Sınıfın o meşhur sahte tablosuna köşemden bakıp çekirdek çitliyorum ve inanın hepiniz dışarıdan çok komik, bir o kadar da acınası görünüyorsunuz. Her gün o kapıdan içeri girip birbirinizin yüzüne gülerken, arkanızdan kazdığınız kuyuların farkında değilim mi sanıyorsunuz?
Hele bir tanesi var ki, tam bir trajedi kraliçesi… Sözüm doğrudan sana: En başta o ‘sınıfın merkezi’ sanan iki egoist kıza benzeyemediğin için kendini nasıl hırpaladığını, hırstan tırnaklarını nasıl yediğini çok iyi biliyoruz. Üstüne bir de senin bin takla atıp, karakterinden ödün verip de ulaşamadığın o çocuğun, gidip tam da o benzemeye çalıştığın kızlara yazmasıyla döktüğün o sahte gözyaşları… Akla gelen tüm namussuzlukları, entrikaları arkadan çevirip, insanları sadece kendi çıkarların için basamak gibi kullanıyorsun. İşin en garip tarafı da tüm bu rezillikleri yapıp sonra da zeytinyağı gibi üste çıkarak kendini ‘en haklı’, ‘en mağdur’ ilan etmen. Ama rahat olma; senin o maskeni yakında öyle bir indireceğim, o çok sakladığın gerçek yüzünü öyle bir ortaya sereceğim ki, panikten köşe bucak kaçacak delik arayacaksın. Gözün arkada kalsın, sıranı bekle.
Bir de şu ‘erkeklerin arası çok iyi, yedikleri içtikleri ayrı gitmiyor’ sanıp lise günlüğüne yazı yazar gibi itiraf giren saflara gelelim… Dışarıdan bakıp ‘kardeş gibiler’ dediğimiz o erkek grubunda işler hiç de o tatlı pembe gözlüklerinizden göründüğü gibi değil. Bizim bu zehirli kız tayfamız, o arkadan iş çevirmeleriniz yüzünden erkeklerin arasında bile ne dolaplar dönüyor, Kimler aslında kimin arkasından şüpheyle bakıyor kim bilir.
Erkekler cephesine girmişken, aralarında kasım kasım kasılıp dolanan o çocuğa da özel bir parantez açalım. Sınıfın en uzak köşesinden bile o kadar itici ve irrite edici duruyorsun ki, yanındakilerin o şişkin egona ve boş hallerine nasıl tahammül edebildiğine gerçekten şaşırıyorum. Ya beynin körleşmiş ya da saçları kısaltıp önüne görmen lazım. Sahi hala kokmaya devam ediyor musun. Benden sana ufak bir uyarı: Bu saçma sapan, ergence hareketlerine biraz daha devam edersen emin ol o güvendiğin tayfan da seninle uğraşmaktan fena halde yorulacak.
Ben kim miyim? Beni en yakınınızda ya da en uzağınızda aramayın; ben her zaman tam olmam gereken yerdeyim. Derler ki intikam soğuk yenen bir yemektir… Ama ben bu yemeği artık ısıtmak istiyorum. Bana hiçbir şey olmaz. Ben sadece bu koca sınıfın tüm sahte dinamiklerini, o pamuk ipliğine bağlı yalan arkadaşlıklarınızı tamamen tersine çevirmek için tek bir tuşa basması yetecek kişiyim. Elinizdeki tüm o yalan kozları sıfırlayacak kart bende.
Şimdi yarın okula gidin ve yine hiçbir şey yokmuş gibi birbirinizin yüzüne o iğrenç, sahte gülücüklerinizi atmaya devam edin. Kantinde, koridorda yan yana yürürken acaba hanginiz o maskeyi düşürecek diye birbirinizi süzün. Ama arkanızı kollamayı da unutmayın, çünkü ipler benim elimde ve oyun daha yeni başlıyor.
- Not: Beni bulmak için o kadar da uzaklara bakmanıza gerek yok. SBÖ’nün dışarıdan bu kadar ‘sosyal’ görünüp içinin bu kadar entrikayla dolu olması asıl ironi zaten. Belki derste hemen arkanızda oturup dedikodularınızı dinliyorumdur, belki de Davutpaşa’da yanınızdan geçerken yüzünüze gülümseyen o kişiyimdir. Kim bilir…