YTÜ Yemekhane Menüsü: ytukampus.com/yemek
Bunu söyleyip söylememek konusunda çok düşündüm çünkü hiçbir şeyi değiştirmeyecek. Bilgisayar mühendisliğinde 1. sınıf bir çocuk var, o kadar çok beğeniyorum ki başka kimseye dönüp bakamam bile. Sivri dili, zekası, o buz gibi dağlarının ardındaki sımsıcak gülüşünü aklımdan çıkaramıyorum. Asla yapmam dediğim şeyleri bile bana yaptırır gibi geliyor. Şimdi okuduğumda bana geldiği gibi başkalarına da ergence gelebilir ama elimde değil. Daha önce birine karşı bu tarz düşünceler ve duygular beslemedim bu tuhaf hissettiriyor. Bana sarılmasını istiyorum; kulağına onu çok sevdiğimi fısıldamak, uzun süre bırakmamak. Siyah düz saçlarında parmak uçlarımı gezdirmek, o koyu çekik gözlerine uzun uzun bakmak. Benle zıt olan benzer olan her özelliğini bilmek. Belki bencilce ama benimle olmasını istiyorum. Yazı uzar da uzar bu kadarla bırakacağım, içimden çok fazlası geçiyor, belki o da biliyor. Lakabı olsaydı egoist kirpi olurdu bence.