YTÜ Yemekhane Menüsü: ytukampus.com/yemek
oncelikle biraz daha bunu icimde tutmaya devam edersem kafayi yiyecegim o yuzden cok detaya girerek anlatacagim, umarim biraz olsun kafamdaki sularin durulmasina yardimci olursunuz. 2 sene once arkadas ortamimizdan(10 kisilik falan) X ile sevgili oldum ,oncesinde bi samimiyetimiz bi arkadasligimiz yoktu arada gelip gidiyordu o kadar. sevgili olduktan kisa sure sonra ona baglandigimi hissettim, asik oldugumu sandim ayni sekilde onun da bana asik oldugunu dusunuyordum fakat zamanla amaclarimizin farkli oldugunu ve beni kullandigini anladim. sonra ayrildim tabi, yasadigim en zor durumlardan biriydi, o kullanilmislik hissi bitiriyor insani. totalde 1 ay sevgili kaldik ama atlatmam 6-7 ay surdu bu kadar uzun olmasinin sebebi onu hala sevmem falan degildi yasattigi sey zoruma gitmisti. neyse biz ayrildiktan sonra bikac kotu olay yasandi ve kimse beni dinlemeden sadece X in agzindan olayi dinleyerek bana dusman oldu, ozellikle Y cunku Y , X in en yakin arkadasi . biz de arkadastik Y ile ama bi samimiyet yoktu. neyse 1 sene boyunca Y benimle konusmadi , yuzume bakmadi, oldugum yere gelmedi 1 senenin sonunda ne degisti bilmiyorum ama ufak ufak yazismalar benim oldugum yere gelmeler sohbetler falan basladi yani ilk adimi o atti. ben basta biraz supheyle yaklastim ama sevdigim bi insan oldugu icin kin tutmadim o bana nasil geldiyse ben de ona oyle gittim. Y ile baristiktan cok kisa sure sonra babami kaybettim, neredeyse tam 3 ay olacak. Y bu surecte bana en iyi gelen seylerden biri oldu , hep yanimda olmak istiyordu , benimle konusmak, beni mutlu etmek vs. kisacasi her arkadasin boyle durumda olan bi arkadasina yapmasi gerekeni yapiyordu. ilk 2 ay onunla arami duzelttigim icin cok mutluydum ve bi anda birbirimizin en yakin arkadasi olduk (dipnot:X ile kus falan degiller bu arada sadece Xin nasi bi insan oldugunu anladi ve ufak bi arasi acildi ama hala yakin arkadasi) basta her sey cok guzeldi sanki yillardir hayatima girmesi gereken arkadasimin o oldugunu hissetmistim , hicbirsey saklamiyorduk her gunumuzu biliyorduk her seyimizi konusuyorduk normal iki yakin arkadas gibi iste.
geldik islerin boka sardigi yere
son 1 aydir delilercesine onu dusunuyorum ve arkadasca dusunmedigimden eminim, iki yakin arkadas gibi konusmaya devam ediyoruz ama icim icimi yiyor. kendisi dunyanin en kibar en komik en iyi niyetli en kendisi disinda her seyi onemseyen insani o kadar temiz kalpli bi insan ki suratina bile yansimis resmen. beni kimsenin taniyamadigi kadar iyi taniyor bi bakisimi bi sozumu her seyimi anliyor. o gun uzgun muyum moralim mi bozuk Y ogrendigi an anliyorum ki bu mod dusuklugu uzun surmeyecek. suan hayatimda beni mutlu eden tek sey o, saatlerce onunla konusmak istiyorum surekli yaninda olmak istiyorum bayiliyorum bitiyorum resmen.
gunde 5 kisi falan fix bulusuyoruz birbirimizi gormedigimiz bir gun bile yok surekli birlikteyiz mesela sabah yazisiyoruz aksam bulusuyoruz gece de saatlerce telefonla konusuyoruz
oncelikle gelecegini dusundugum sorulari cevaplayayim kendimce
-hayir bana karsi bir sey hissettigini dusunmuyorum, benim sinyal olarak anladigim her seyi sadece ben mutlu olayim diye yapiyor
-bu iliski imkansiz, yakin arkadasinin eski sevgilisine o gozle bakacak biri degil, ona ters gelir boyle seyler (X ile dusman gibiyiz nadir bulunuruz ayni ortamda X bunu onaylasa bile Y yapmaz boyle bir sey)
-belki duygusal bosluktayken birinden bu denli gordugum ilgi beni esir almistir bilmiyorum, bu surecte bir cok arkadasim beni asla yanliz birakmadi onlarla da konusup ettim ama sadece ona boyle hissediyorum, anlik bi seyle boyle hissettigimi sanmiyorum bence ben gercekten bi yola girdim ve sicip batiracagim
-imkansiz olmasinin bir diger sebebi arkadaslarimiz, daha once X ile sevgili oldugumda yapmayin grup dagilir falan demislerdi ve cidden oyle oldu, dedigim gibi 5 kisi kaldik o yuzden ikimiz disinda kalan 3 kisinin tepkisi hic hos olmaz bir kez dilimiz yandigi icin bunu onlara yapamam
-3 kiz kardesi var ve beni onlardan biriymisim gibi goruyor onun icin bi kiz kardesten farksizim
surekli gittigimiz ve safeplace ilan ettigimiz bi kafe var hepimize yakin, her gun orda bulusuyoruz surekli birbirimizle ugrasiriz,atisiriz,triplesiriz sonra guler geceriz bir sey anlatmaya baslasin ne isim varsa birakirim sadece onu izlerim suratini incelerim saatlerce bakasim geliyor oyle anlarda
ve onu dusununce daha once hic boyle hissetmedigimi falan anladim onceki iliskilerimde hic gelecegi dusunmemistim , birbirimizi sevmistik ve bi iliskiye baslamistik ne olacagini dusunmeden
ama suan ilk kez gelecegi dusunuyorum hem de her detayiyla ailesiyle tanistigimi falan dusunuyorum evlendigimizi kucuk bi evimiz oldugunu, cocuklarimiz oldugunu ve ben su yasima kadar ne evlenmek istiyordum ne coluk cocuk istiyordum bunlar hic istemedigim seylerdi, ama simdi bunlari onunla yaptigimi hayal edince kendimden geciyorum
kisacasi olay bu dostlar, iyi bi donemden gecmiyorum bu surecte bana iyi gelen tek sey o ,en yakin arkadasim mi diyeyim platonigim mi diyeyim bilmiyorum. onu kaybetmek istemiyorum omrumun sonuna kadar hayatimda olmasini istedigim bi insan, kalbinde temizlikten baska hicbir sey yok. ama ne yapmaliyim bilmiyorum 1 aydir hissediyorum bu duygulari ve simdiden dayanamamaya basladim . kendimi zamana birakarak avutmaya calisiyorum belki bir kac ay sonra sacmalamisim veya anlik seylermis diyebilir miyim diye dusunuyorum. zor gibi ama bilemiyor insan
buraya kadar okuduysan tesekkur ederim:) donuslerini bekliyorum